آيا تفاوت در سطح علمی وجه تمایز شخصیت اساتید است؟ بی پروا بگویم اساتیدی هستند بی آنکه نگران رسیدن و يا نزديك شدن دانشجو به تراز علمی شان شوند دست یاری به سوی آنها بدون هیچ گونه نگرانی  و چشم داشتي دراز می کنند. کتاب های فراوان و متنوع ،متناسب با علايق دانشجو براي پيشرفت هر چه بهترشان معرفي مي كنند. و همواره در مسيري كه دانشجو گام نهاده تشويق شان مي كنند و مستمراً در تلاش هستند تا از زير داستان خود دانشجويي با سطح علمي مناسب بپرورانند. اشتباهات دانشجويان را طوري به آنان گوشزد مي كنند تا سرخوردگي براي شان به دنبال نداشته باشد. هميشه براي پاسخ گويي به سوالات و دغدغه هاي دانشجويان آماده هستند. تا جايي كه بتوانند و گرنه به استاد ديگري معرفي شان مي كنند(از اين گونه اساتيد كم نداريم خوشبختانه).

اما روي ديگر سكه؛ چنان ژست كاذب براي دانشجو مي گيرند و چنان در نوع ادبيات و لحن گفتگوهايشان رفتار نامتعارف بروز مي دهند كه دانشجو از هر چه برخورد با آنها سير مي شود. حتماً بايد بفهمانند كه ما استاديم و تفاوت داريم و وجه تمايز ما با شما همان تفاوت علمي ماست(احتمالاً). اميدوارم اين گونه اساتيد هم روزي مثل گروه اول برخورد كنند. و خواهشي كه از اين قشر قليل اساتيد دارم اين است اگر تشويق نمي كنيد و  انرژي مثبت نمي دهيد لااقل دلسردي و انرژي منفي هم ندهيد.

بيايد ما هم چون ديگر دانشگاه ها توليد كننده باشيم. دانشجو و ايده هاي شان را ارج بنهيم. و پرورش دهنده باشيم  و هر روز بارورشان كنيم. منابع دست اول معرفي كنيم؛ راه و روش درست مطالعه و پژوهش را نشان شان بدهيم؛ متواضعانه رفتار كنيم؛به مقام دانشجو ارج بگذاريم؛ دانشجويان مستعد را هميشه در زاويه ديد محسوس و غير محسوس خود داشته باشيم؛ بلندشان كنيم؛ نه اينكه...

چه بگويم؟ اميدوارم اين نشانه ها براي رساندن منظورم و تسهيل فهم مطالب بالا كفايت كند!